7 Mayıs 2011 Cumartesi

Kuzey Ali


21 Nisan saat 09:15 de canimizin cani Kuzey Ali dünyaya geldi, en önemlisi ikisi de cok saglikliydi maasallah. Bebegimiz ilk zamanlar emmede zorluk cekti ve hafif sarilik yasadi ama simdi 4 kg oldu ve anne sütüne devam, uykulari ve emme hala zorlasa da anneyi ikisi de cok saglikli. Ablacim da hemen eski figürüne döndü bile. Baba Ruhil ise iki hafta boyunca bize Eminönünün en leziz tatlarini tasidi yeter ki esi sütlensin, kanlansin canlansin büyük ask. Bir de bana gelen harika lokumlar. Ziyaretcilerimiz de tabiki oldu amcalarimiz, halalarimiz,komsular ve kuzenlerimiz sagolsunlar yalniz birakmadilar. Bebegimiz büyüdükce ki iki üc günde serpildi daha bir yakisikli oldu yalniz babanin kopyasi, bizden birsey yok, annemin demesi gibi hep bize mi benzeyecek atif Mehmet Cagina. Mehmet kiskandi ama cok öyle kaprisli, aglamali olmadi cok sükür bebet, tuzey dedi durdu, hic de zarar vermedi kardesine. cok nazikti arada arabasini Kuzeye vermek icin yatagina uzanamayinca basket atmalar yapti ama biz hic yalniz birakmadik, sonucta o da bebek bizim nazarimizda ve kücük.

Memosun saclar gitti, 3 numara asker tirasi olsun dedim azcik erkek olsun cirkinlesin ama daha da bir yakisikli oldu kücük Brad, kücük Behlül diyoruz, canim oglum. Adam oldu biranda saka bir yana sevineyim mi üzüleyim mi anlamadim. Teyze ve anneane doyamadilar arayip gün saydiklarini söylediler. 3-4 gün kadar da Bursada kisa süreli bir dede, babannen, hala, kuzen ziyareti de yaptik iyi ki gitmisiz Bursayi cok özlemisim Istanbuldan sonra iyi geliyor hep. Ama hep evdeydik Almanyanin güzel havalarini birakip Türkiyenin soguklarina ve yagmuruna kaldik, simdi yine 20 ve üzeri cok güzel bahar var. Meral ile yaptigimiz kücük ama güzel alisverisler ve ertesi aksami bale gösterisi cok iyi geldi bu kisa ziyaretimde, Özgülle de uzun zamandir görüsememistik ona ve cocuklara da kisa bir ziyaret yaptim. Tabi aksam gec vakitlerde gelmem ve MEhmetsiz gitmem oglusumda hemen birakilma korkusuna yolacti, baba da yok, sonraki iki hafta yapisik yasadik.


Babamla Mehmeti hergün parka disariya cikardik ki cocuk evlerde cok bunaldi, parkta top aldik ama topunu paylasmak istemeyen Mehmet aglaya aglaya hep kacti cocuklardan. Köpeklerin pesine düstü, cimenlerde yuvarlandi :)) Babacim torun hasretini biraz dindirdi.


Nihayet :( Almanyaya döndük hava sogudu sonra düzeldi neyseki. Ama geri sayim basladi kismetse iki ay sonra artik Türkiyedeyiz bitti zorunlu görev :) Bebegimi de artik Bursada dünyaya getirecegim, Efemi...

Posted by Picasa

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder