17 Ekim 2011 Pazartesi

Hoop basa döndük

Uzun zamandir icimden birsey yazmak gelmiyordu bugün babam aradi safarimi yayinlamamissin dedi ben de safari fotolarini koydum artik utanarak. Iki cocuk iki kücük cocuk, biri kiskanc aksi ve hircin, digeri bebek. Bir sürü cocuk bakim kitabi aldim onlari okumaya ne motivasyonum kaldi ne de vaktim, anne olmak ne kadar zormus egitim vermek ne kadar zormus, anlamiyorum acaba ben iyi bir anne degilmiyim sadece dogurmak degil marifet... Kayboluyorum iki cocuk arasinda, bazen tüm gün aynaya bile bakmadan geciyor, banyo yapmak film izlemek kitap okumak lüks oldu neden ben bakacam cocuklarima, bagirsam da cagirsam da ben bakmaliyim evim de düzgün olmali, temiz olmali, yemek pismeli en dogalindan, esine mutlu olmalisin bunalmak, sikayet etmek yok. Allahim sabir ver bana bu günler icin.

2 yorum:

  1. Derya'cım, bunalmışsın bu aralar.. herşey olacağına varıyor... bunları dert etmen bile iyi bir anne olma çabandan kaynaklanıyor.. yakında sen de alışırsın çocuklar da alışır birbirlerine...

    YanıtlaSil
  2. İlk aylar çok zor geçiyor. Ben iki bebekleydim, ilk üç ayım çok zordu ama zamanla herşey yoluna giriyor büyüdükçe insan daha rahatlıyor. Açıkçası ben o dönemde yemekti evdi temizlikti böyle şeyleri hiç dert etmedim. Hala da dert etmiyorum. Sen de dert etme, önemli olan tek şey çocuklarına ayıracağın vakit şu anda. Herşey süper olacak, dört dörtlük olacak diye kendini boşuboşuna strese sokma, germe. Benim dişimi bile fırçalayamadığım günler oldu. Ama gelip geçiyor zaman. Bu işler böyle, geçici bir süre için bunları yaşayacağım ve bu zorluklar bitecek de kendi kendine sürekli. Sen ne kadar mutlu olursan o mutluluk çocuklarına yansıyor. Ve bir an önce bir yardımcı bul kendine :), hiçbişey kendini bu kadar üzmeye değmez.

    YanıtlaSil