1 Nisan 2012 Pazar

1-2 yil biranda gecse simdi

cok icim slklliyor bir yerlere sigamiyorum, sanki nefes alamiyorum...
Tatile ihtiyacim var yada disarda öylece dolanmaya ama cücüklerimi birakmak istemiyorum 5 dakika, hep yanlarinda olmaliyim, hep görmeliyim, cooook duygusalim cok bu aralar. Ise basliyorum onun da etkisi var 10 mayis son artik. Allahim bana kaldiramayacagim agirliklar verme yarabbim, hep yanimdaydin hep güzel seyler verdin iyi sanslar verdin. Anne olmak sadece dogurmak degil biliyorum ama sonradan kazanilan bir his de degil, hep icimizde vamis megersem, Mehmete bakiyorum ne kadar güzel diyorum Yavuza dönüyorum ne kadar muhtesem diyorum ve ikisini de kuacagimi alip ayni anda öpmeye calisiyorum, onlar bunu oyun zannediyorlar ve cok gülüyorlar ama benim icin ayni anda ikisini de cok sevebilme oyunu.
10 yil sonra bu olaylara bakip iyiki böyle olmus diyecegim iyi ki cocuklarimi yapmisim diyecegim ama simdi gözüm segiriyor düsün düsün. Bu kiz ne diyor diyeceksiniz takilmayin nedenini sadece ruh halime takilin.

2 yorum:

  1. Canım ablasının gülü sen de herşeyin en iyisine layıksın zaten.Çok iyi bir anne oldun şaşırttın bizleri ,ileride hep beraber bu güzel günleri anacağız.Bu arada çok tatlı teyze de oldun yaniiii

    YanıtlaSil
  2. Bazen insanın içi sıkılıyor, hepimize oluyor bu. Hayat her zaman laylaylom değil, bazen biraz ağır oluyor, bazen sanki insanın üstüne üstüne geliyor herşey. Ben de öyle bir dönemdeyim şu anda. Yükümüz ağır ama mutluyuz. İyiki çocuklarımız var, onlara can kurban. Zor ama geçecek bir dönem. Dediğin gibi 10 yıl sonra Allahım ne çabuk geçti günler diyeceğiz. Doya doya öpüp koklayalım çocuklarımızı :) Sıkma içini herşey olacağına varıyor ve herşey elimizde değil. Olduğu kadar, yapabildiğimiz kadar..

    YanıtlaSil